FIP- Zakaźne zapalenie otrzewnej, zwanej również kocim FIP, to choroba, na którą nie ma skutecznej terapii. Z tego powodu istotne jest dbanie o fizyczny i psychiczny komfort kota oraz utrzymywanie go w zdrowiu. Może to przedłużyć jego życie i podnieść jego jakość na wiele lat.

Zakaźne zapalenie otrzewnej u kotów jest jednostką chorobową, która stanowi największe strapienie hodowców zwierząt rasowych, jak również indywidualnych właścicieli kotów trzymanych w domach. Dotyka ona zwierzęta najczęściej w młodym wieku, od 3. miesiąca życia do 3 lat, ale może ujawnić się również u starszych osobników. Występuje szczególnie często w dużych skupiskach kotów, gdzie następuje kontrolowany bądź niekontrolowany rozród.

PRZYCZYNY CHOROBY I ZAKAŻENIE :Chorobę tę wywołuje coronawirus, a dokładniej mówiąc jego zmutowana forma, gdyż większość kotów jest bezobjawowymi nosicielami tego wirusa.

FIP to nieuleczalna, kocia choroba

Do ujawnienia schorzenia dochodzi najczęściej, kiedy następuje spadek odporności spowodowany różnymi czynnikami zewnętrznymi. Do czynników tych należą m.in.:

– infekcje oddechowe,

– białaczka kotów,

– panleukopenią kotów,

– złe warunki hodowlane,

– niedożywienie.

Bardzo lekceważonym przez wiele osób czynnikiem ujawniającym zarówno tę chorobę, jak i wiele innych, jest stres w życiu kota, wywołany zmianą miejsca zamieszkania, przeprowadzką właścicieli, podróżami na wystawy hodowlane i prezentowaniem kota na tych wystawach, ale również choćby wprowadzeniem nowego zwierzęcia do stada czy jakąkolwiek większa zmianą w otoczeniu kota.

Choroba może rozwinąć się w różnym okresie od czasu zakażenia wirusem, może być to miesiąc, parę miesięcy, a nawet lat. Do zakażenia dochodzi najczęściej przez kontakt z nosicielem, a dokładnie z jego śliną (wylizywanie ran lub pokąsanie przez innego kota), jak również śródmacicznie – w tym przypadku nienarodzone kocięta zarażają się od matki w okresie ciąży.

OBJAWY FIP I POSTACIE CHOROBY : może przebiegać pod dwoma postaciami: wysiękową oraz bezwysiękową.Koty zestresowane chorują o wiele częściej Początkowe objawy postaci wysiękowej są bardzo nieswoiste, tzn. wypływ z nosa, zaczerwienienie spojówek oka, apatia, osłabienie i niechęć do jedzenia. Może też pojawić się krótkotrwała biegunka. Objawy te często bywają bagatelizowane przez właścicieli i reagują oni dopiero wtedy, kiedy kot już jest w złym stanie. Pierwszą, najczęściej występującą formą jest postać wysiękowa, kiedy płyn gromadzi się w jamie brzusznej powodując wodobrzusze, oraz w klatce piersiowej, a dokładniej w jamie opłucnowej, wywołując wodopiersie. Postać ta występuje przy bardzo niskim poziomie odporności kotów. Objawia się to powiększeniem powłok brzusznych (charakterystyczny, obwisły brzuch) czy utrudnieniami w oddychaniu spowodowanymi uciskiem gromadzącego się płynu w klatce piersiowej na płuca.

Drugą postacią, rzadziej występującą, jest postać bezwysiękowa, rozwijająca się w formie małych guzków na narządach jamy brzusznej i klatki piersiowej oraz w układzie nerwowym i oku. Objawy w tej formie są mało specyficzne. Uszkodzenie wątroby, do którego często dochodzi, objawia się zażółceniem błon śluzowych jamy ustnej i spojówek, jak również skóry w okolicy uszu. Choroba, rozwijając się, prowadzi do wychudzenia, osłabienia, w końcu do śmierci. Mogą pojawić się również zmiany w gałce ocznej, w postaci zmętnienia i złogów włóknika w komorze oka Jeśli dojdzie do zajęcia układu nerwowego, pojawiają się objawy nerwowe, takie jak: oczopląs, drgawki, porażenia. Może też dojść do zapalenia płuc, a nawet mięśnia sercowego.

może przebiegać pod dwoma postaciami: wysiękową oraz bezwysiękową.Koty zestresowane chorują o wiele częściej Początkowe objawy postaci wysiękowej są bardzo nieswoiste, tzn. wypływ z nosa, zaczerwienienie spojówek oka, apatia, osłabienie i niechęć do jedzenia. Może też pojawić się krótkotrwała biegunka. Objawy te często bywają bagatelizowane przez właścicieli i reagują oni dopiero wtedy, kiedy kot już jest w złym stanie. Pierwszą, najczęściej występującą formą jest postać wysiękowa, kiedy płyn gromadzi się w jamie brzusznej powodując wodobrzusze, oraz w klatce piersiowej, a dokładniej w jamie opłucnowej, wywołując wodopiersie. Postać ta występuje przy bardzo niskim poziomie odporności kotów. Objawia się to powiększeniem powłok brzusznych (charakterystyczny, obwisły brzuch) czy utrudnieniami w oddychaniu spowodowanymi uciskiem gromadzącego się płynu w klatce piersiowej na płuca.

Drugą postacią, rzadziej występującą, jest postać bezwysiękowa, rozwijająca się w formie małych guzków na narządach jamy brzusznej i klatki piersiowej oraz w układzie nerwowym i oku. Objawy w tej formie są mało specyficzne. Uszkodzenie wątroby, do którego często dochodzi, objawia się zażółceniem błon śluzowych jamy ustnej i spojówek, jak również skóry w okolicy uszu. Choroba, rozwijając się, prowadzi do wychudzenia, osłabienia, w końcu do śmierci. Mogą pojawić się również zmiany w gałce ocznej, w postaci zmętnienia i złogów włóknika w komorze oka Jeśli dojdzie do zajęcia układu nerwowego, pojawiają się objawy nerwowe, takie jak: oczopląs, drgawki, porażenia. Może też dojść do zapalenia płuc, a nawet mięśnia sercowego.

DIAGNOSTYKA FIP I LECZENIE :

FIP-zakazne zapalenie otrzewnej u kotów :

Zakaźne zapalenie otrzewnej, zwanej również kocim FIP, to choroba, na którą nie ma skutecznej terapii. Z tego powodu istotne jest dbanie o fizyczny i psychiczny komfort kota oraz utrzymywanie go w zdrowiu. Może to przedłużyć jego życie i podnieść jego jakość na wiele lat.

Zakaźne zapalenie otrzewnej u kotów jest jednostką chorobową, która stanowi największe strapienie hodowców zwierząt rasowych, jak również indywidualnych właścicieli kotów trzymanych w domach. Dotyka ona zwierzęta najczęściej w młodym wieku, od 3. miesiąca życia do 3 lat, ale może ujawnić się również u starszych osobników. Występuje szczególnie często w dużych skupiskach kotów, gdzie następuje kontrolowany bądź niekontrolowany rozród

PRZYCZYNY CHOROBY I ZAKAŻENIE:Chorobę tę wywołuje coronawirus, a dokładniej mówiąc jego zmutowana forma, gdyż większość kotów jest bezobjawowymi nosicielami tego wirusa.

FIP -TO NIEULECZALNA KOCIA CHOROBA

Do ujawnienia schorzenia dochodzi najczęściej, kiedy następuje spadek odporności spowodowany różnymi czynnikami zewnętrznymi. Do czynników tych należą m.in.:

– infekcje oddechowe,

– białaczka kotów,

– panleukopenią kotów,

– złe warunki hodowlane,

– niedożywienie.

Bardzo lekceważonym przez wiele osób czynnikiem ujawniającym zarówno tę chorobę, jak i wiele innych, jest stres w życiu kota, wywołany zmianą miejsca zamieszkania, przeprowadzką właścicieli, podróżami na wystawy hodowlane i prezentowaniem kota na tych wystawach, ale również choćby wprowadzeniem nowego zwierzęcia do stada czy jakąkolwiek większa zmianą w otoczeniu kota.

Choroba może rozwinąć się w różnym okresie od czasu zakażenia wirusem, może być to miesiąc, parę miesięcy, a nawet lat. Do zakażenia dochodzi najczęściej przez kontakt z nosicielem, a dokładnie z jego śliną (wylizywanie ran lub pokąsanie przez innego kota), jak również śródmacicznie – w tym przypadku nienarodzone kocięta zarażają się od matki w okresie ciąży.

OBJAWY FIP I POSTACIE CHOROBY :FIP może przebiegać pod dwoma postaciami: wysiękową oraz bezwysiękową.Koty zestresowane chorują o wiele częściej Początkowe objawy postaci wysiękowej są bardzo nieswoiste, tzn. wypływ z nosa, zaczerwienienie spojówek oka, apatia, osłabienie i niechęć do jedzenia. Może też pojawić się krótkotrwała biegunka. Objawy te często bywają bagatelizowane przez właścicieli i reagują oni dopiero wtedy, kiedy kot już jest w złym stanie. Pierwszą, najczęściej występującą formą jest postać wysiękowa, kiedy płyn gromadzi się w jamie brzusznej powodując wodobrzusze, oraz w klatce piersiowej, a dokładniej w jamie opłucnowej, wywołując wodopiersie. Postać ta występuje przy bardzo niskim poziomie odporności kotów. Objawia się to powiększeniem powłok brzusznych (charakterystyczny, obwisły brzuch) czy utrudnieniami w oddychaniu spowodowanymi uciskiem gromadzącego się płynu w klatce piersiowej na płuca.

Drugą postacią, rzadziej występującą, jest postać bezwysiękowa, rozwijająca się w formie małych guzków na narządach jamy brzusznej i klatki piersiowej oraz w układzie nerwowym i oku. Objawy w tej formie są mało specyficzne. Uszkodzenie wątroby, do którego często dochodzi, objawia się zażółceniem błon śluzowych jamy ustnej i spojówek, jak również skóry w okolicy uszu. Choroba, rozwijając się, prowadzi do wychudzenia, osłabienia, w końcu do śmierci. Mogą pojawić się również zmiany w gałce ocznej, w postaci zmętnienia i złogów włóknika w komorze oka Jeśli dojdzie do zajęcia układu nerwowego, pojawiają się objawy nerwowe, takie jak: oczopląs, drgawki, porażenia. Może też dojść do zapalenia płuc, a nawet mięśnia sercowego.

DIAGNOSTYKA FIP I LECZENIE : Dodatkowo, jest ona również bardzo ciężka w rozpoznaniu, wymaga wykonania różnicowania z innymi chorobami oraz odpowiednich badań/ Kiedy zostaje postawiona diagnoza FIP, rokowania są złe. Podejmowane są próby leczenia, które najczęściej przynoszą tylko krótkotrwałą poprawę. Choroba ta postępuje w sposób stały i prowadzi do wyniszczenia organizmu zwierzęcia.

PROFILAKTYKA FIP: Największym problemem jest brak profilaktycznych szczepień przeciwko FIP, dlatego tylko rozsądek hodowców może zmniejszyć ryzyko wystąpienia tej choroby. Duży wpływ na to miałoby zaprzestanie rozmnażania kotów w hodowlach, gdzie wirus występuje, albo odpowiednie postępowanie z kociakami w takiej hodowli i informowanie o tym nowych właścicieli.

Należy pamiętać o tym, iż choroba ta jest najczęściej wywoływana spadkiem odporności kota (w przypadku, kiedy jest on nosicielem wirusa), więc tu spoczywa olbrzymia odpowiedzialność właścicieli kotów, aby dbali o ich profilaktyczne szczepienia, regularne odrobaczania, odpowiednie żywienie oraz chronili przed stresem w szerokim tego słowa znaczeniu. Ograniczając do minimum te czynniki, zwiększa się szanse na dłuższe życie pupila.

Share This